25 czerwca 2026 r. odbyła się ogólnopolska debata pt. „Debata o przyszłości zawodu pielęgniarki – czyli nasze wnioski i propozycje dotyczące projektu Ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej”, zorganizowana przez Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego.
Spotkanie zgromadziło przedstawicieli środowiska pielęgniarskiego, ekspertów, nauczycieli akademickich oraz praktyków z całej Polski. Celem debaty było omówienie kluczowych rozwiązań zawartych w projekcie nowej ustawy oraz ich wpływu na rozwój zawodu pielęgniarki i położnej oraz przyszłość systemu opieki zdrowotnej.
Podczas dyskusji poruszono najważniejsze zagadnienia wymagające dalszych dyskusji i prac, czyli zmian w projekcie dotyczące m.in. definicji zawodu, poziomów kompetencyjnych, modelu pielęgniarki zaawansowanej praktyki (APN), kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego, specjalizacji, jakości kształcenia oraz propozycji wprowadzenia państwowego egzaminu zawodowego. Szczególną uwagę poświęcono również rozwiązaniom budzącym wątpliwości środowiska, takim jak obowiązkowy staż adaptacyjny czy potrzeba wprowadzenia państwowego egzaminu pielęgniarskiego.
Debata była ważnym forum wymiany doświadczeń i opinii ekspertów reprezentujących ośrodki akademickie oraz organizacje zawodowe z całej Polski. Wnioski i rekomendacje wypracowane podczas spotkania będą stanowiły istotny wkład Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego w dalsze prace nad projektem ustawy oraz działania na rzecz stworzenia nowoczesnych rozwiązań prawnych odpowiadających współczesnym potrzebom zawodu pielęgniarki i położnej.
Dziękujemy wszystkim ekspertom oraz uczestnikom za aktywny udział w debacie i merytoryczną dyskusję i zapraszamy do dalszych prac.
Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie przekazało do Ministerstwa Zdrowia stanowisko oraz szczegółowe uwagi do projektu ustawy o zawodzie pielęgniarki i zawodzie położnej (UD387), przedstawionego w ramach konsultacji publicznych. Dokument zawiera ocenę proponowanych rozwiązań oraz rekomendacje zmian odnoszących się m.in. do kompetencji zawodowych, kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego, modelu zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej (APN), jakości kształcenia oraz organizacji wykonywania zawodu.
Poniżej publikujemy pełną treść stanowiska Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego oraz zestawienie szczegółowych uwag zgłoszonych do projektu ustawy.
z ogromną przyjemnością zapraszamy na pierwsze w Polsce warsztaty Zaawansowanej Chirurgicznej Praktyki Pielęgniarskiej (APN), realizowane pod przewodnictwem merytorycznym doktora nauk o zdrowiu Tomasza Piątka z Zakładu Pielęgniarstwa Chirurgicznego, Transplantacyjnego i Leczenia Pozaustrojowego Wydziału Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
To unikalne wydarzenie, jakiego dotąd nie było na polskiej mapie kształcenia pielęgniarek i pielęgniarzy, stanowi odpowiedź na rosnące potrzeby kliniczne i systemowe w zakresie nowoczesnej, zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej w opiece chirurgicznej. Warsztaty zostały zaprojektowane z naciskiem na praktyczny wymiar kształcenia, umożliwiając uczestnikom zdobycie konkretnych umiejętności, które można od razu wykorzystać w codziennej pracy z pacjentem.
Spotkania adresowane są nie tylko do pielęgniarek chirurgicznych, ale również do pielęgniarek pracujących w opiece długoterminowej, opiece środowiskowej, opiece paliatywnej, w oddziałach internistycznych i zabiegowych.
Cykl warsztatów stwarza wyjątkową okazję do rozwoju zawodowego w kierunku Advanced Practice Nurse – roli, która zyskuje coraz większe znaczenie w systemach opieki zdrowotnej na całym świecie, a której potencjał pragniemy wspólnie rozwijać również w Polsce.
Serdecznie zapraszamy do udziału w tym przełomowym wydarzeniu!
Szanowni Państwo,
mamy przyjemność zaprosić Państwa do udziału w IV Konferencji Naukowo-Szkoleniowej „Wyzwania Współczesnego Pielęgniarstwa Nefrologicznego,” która odbędzie się w hotelu Vienna House w Katowicach w dniach 20-21 kwietnia 2026 r. Konferencja przeznaczona jest dla pielęgniarek oraz pielęgniarzy nefrologicznych, dializacyjnych oraz transplantacyjnych.
Konferencja będzie złożona z dwóch dni pełnych inspiracji, wiedzy, spotkań i rozmów, które łączą profesjonalizm z pasją. Program Konferencji obejmie wykłady oraz praktyczne warsztaty. Aktywności poprowadzą krajowi specjaliści w dziedzinie nefrologii, dializy oraz transplantacji, posiadający bogatą wiedzę oraz wieloletnie doświadczenie. Tematyka sesji wykładowych obejmie:
profilaktykę chorób nerek,
hemodializę,
dializę otrzewnową,
transplantację narządów,
dostęp naczyniowy.
Ponadto, w ramach Konferencji odbędzie się sesja plakatowa, podzielona na 11 kategorii tematycznych:
ostre uszkodzenie nerek,
przewlekła choroba nerek,
leczenie zachowawcze w PCHN,
hemodializa,
dializa otrzewnowa,
transplantacja nerki,
nowoczesne technologie w opiece nefrologicznej,
edukacja w chorobach nerek,
zdrowie publiczne,
bezpieczeństwo pacjenta
jakość terapii.
Nabór streszczeń potrwa do 10 stycznia 2026 r.
Autorzy, których streszczenia pomyślnie przejdą proces recenzji, zyskają możliwość:
zaprezentowania plakatu podczas sesji posterowej,
opublikowania streszczenia w Księdze Streszczeń,
udziału w konkursiena najlepsze doniesienia naukowe, oceniane przez Komisję Konkursową,
zdobycia „Nagrody Publiczności”, przyznawanej za największą liczbę głosów uczestników Konferencji.
Dodatkowo trzy najwyżej ocenione streszczenia zostaną zakwalifikowane do 5-minutowej prezentacji ustnej.
Nadzór merytoryczny nad Konferencją sprawują Pani Aneta Trzcińska, Przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych, Ambasadorka Marki EDTNA/ERCA oraz Pani Anna Kliś, Zastępca Przewodniczącej Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych, Ambasadorka Marki EDTNA/ERCA.
Zachęcamy do udziału w Konferencji oraz dzielenia się swoim doświadczeniem w ramach sesji plakatowej!
Biuro Organizacyjne Konferencji
W dniach 10–12 grudnia 2025 roku w Krakowie odbyła się międzynarodowa konferencja pt. „100-lecie uniwersyteckiego kształcenia pielęgniarek w Polsce. Osiągnięcia i wyzwania przyszłości”. Organizatorem konferencji był Instytut Pielęgniarstwa i Położnictwa Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie, a współorganizatorami: Małopolska Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, Szpital Uniwersytecki w Krakowie oraz Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie.
Patronat Honorowy nad wydarzeniem objęli: Minister Zdrowia – Jolanta Sobierańska-Grenda, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego – Marcin Kulasek, Wojewoda Małopolski – Krzysztof Jan Klęczar, Marszałek Województwa Małopolskiego – Łukasz Smółka, Prezydent Miasta Krakowa – Aleksander Miszalski, Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego – Prof. dr hab. Piotr Jedynak, Prorektor ds. Collegium Medicum UJ – Prof. dr hab. Maciej Małecki, Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych, Polskie Towarzystwa Pielęgniarskie i Fundacja Zdrowia Publicznego.
Celem konferencji było zaprezentowanie dorobku oraz przyszłych perspektyw kształcenia, praktyki zawodowej i badań naukowych w pielęgniarstwie, w nawiązaniu do historii Uniwersyteckiej Szkoły Pielęgniarek i Higienistek (USPiH) w Krakowie, utworzonej w 1925 roku. Sto lat kształcenia pielęgniarek w Polsce stanowi wyjątkowy i trwały fundament rozwoju zawodu, systemu ochrony zdrowia oraz edukacji akademickiej. Powstanie USPiH było momentem przełomowym, wprowadzającym nowoczesne, uniwersyteckie kształcenie pielęgniarskie oparte na wiedzy naukowej, etyce zawodowej i odpowiedzialności społecznej.
Kształcenie pielęgniarek w Polsce rozwijało się dynamicznie w okresie międzywojennym, kładąc nacisk na autonomię zawodową oraz wysokie standardy edukacyjne. Okres ten umożliwił przetrwanie i dalszy rozwój pielęgniarstwa mimo dramatycznych doświadczeń II wojny światowej oraz powojennej odbudowy systemu ochrony zdrowia. Dorobek pionierek polskiego pielęgniarstwa pozwolił, po dekadach przemian systemowych, na pełną integrację kształcenia pielęgniarek z systemem szkolnictwa wyższego. W rezultacie obecnie kształcenie pielęgniarek odbywa się na poziomie studiów licencjackich i magisterskich w 128 uczelniach wyższych w całej Polsce, co zapewnia szeroki dostęp do edukacji akademickiej, rozwój badań naukowych oraz ciągłe doskonalenie kompetencji zawodowych.
W trakcie konferencji poruszono wiele zagadnień istotnych dla pielęgniarstwa. Odbyła się debata dotycząca roli pielęgniarstwa w systemie ochrony zdrowia, z udziałem Pani Wiceminister Zdrowia oraz przedstawicieli pielęgniarek, lekarzy, samorządu zawodowego, pracodawców i pacjentów. W sesjach tematycznych omawiano tematykę związaną z jakością kształcenia, innowacjami w edukacji pielęgniarskiej (w szczególności symulacjami i sztuczną inteligencją), interdyscyplinarnością opieki, zaawansowaną praktyką pielęgniarską (APN), a także zaprezentowano wyniki badań naukowych w pielęgniarstwie. Dyskutowano również nad kierunkami i perspektywami rozwoju pielęgniarstwa.
W wydarzeniu uczestniczyło około 350 pielęgniarek, nauczycieli pielęgniarstwa, kadry zarządzającej placówkami ochrony zdrowia oraz studentów.
W związku z konferencją media zwróciły uwagę na sytuację pielęgniarek w Polsce, w tym na poprawę ich sytuacji ekonomicznej, rosnące kompetencje oraz konieczność ich efektywnego wykorzystania w systemie ochrony zdrowia, a także na znaczący wzrost zainteresowania studiami pielęgniarskimi na polskich uczelniach. Jednocześnie podkreślano niedobór pielęgniarek, duże obciążenia związane z wykonywaniem zawodu oraz potrzebę wypracowania systemowych rozwiązań poprawiających sytuację pielęgniarstwa w Polsce.
Stuletnia tradycja kształcenia pielęgniarek w Polsce jest zatem nie tylko osiągnięciem historycznym, lecz także żywym dziedzictwem, które nadal kształtuje współczesną praktykę pielęgniarską, edukację, badania naukowe i przywództwo zawodowe, stanowiąc solidną podstawę do podejmowania przyszłych wyzwań w ochronie zdrowia.
W konferencji wziął udział cały Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego. Członkowie PTP znaleźli się także wśród wykładowców oraz osób prowadzących sesję. Wielu uczestników konferencji to członkowie Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego ze wszystkich oddziałów w kraju.
Aktualizacja przepisów o ochronie zdrowia psychicznego stanowi jeden z najważniejszych elementów prawidłowego i godnego funkcjonowania państwa i jego obywateli. Po dokładnej analizie propozycji nowelizacji ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, po konsultacjach w środowisku zawodowym, Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie przychyla się do proponowanych zmian i wyraża zadowolenie, że po wielu latach ustawa zostanie znowelizowana. Proponujemy jednakże zastanowić się nad zmianą zapisu art. 18 h- dotyczącego osób uczestniczących w tzw. Kontroli pobieżnej pacjentów w oddziałach. W proponowanej formie widnieje zapis, że kontrolę pobieżną, która polega na powierzchownym sprawdzeniu odzieży, obuwia oraz przedmiotów znajdujących się na ciele osoby kontrolowanej lub przez nią posiadanych w sposób: wzrokowo, manualnie lub za pomocą środków technicznych.. Kontroli pobieżnej dokonuje osoba tej samej płci co osoba kontrolowana. Równocześnie mamy zapis, że na kontrolę wyraża zgodę i wydaje zarządzenie kierownik, a osoba kontrolująca musi być pracownikiem medycznym, co powinno zapewnić etyczne i profesjonalne podejście do procedury. Biorąc pod uwagę fakt, że w szpitalach najczęściej osobami kontrolującymi będą pielęgniarki oraz, że personel medyczny w największym stopniu jest płci żeńskiej, możemy mieć obawy, że nie będzie możliwości spełnienia tego zapisu ustawy, co w konsekwencji może spowodować zagrożenie dla pacjentów. Jeśli nie będzie osób medycznych tej samej płci na dyżurze, wtedy procedura nie będzie mogła być spełniona, a to w konsekwencji może spowodować przeniesienie niebezpiecznych sprzętów na oddział. Równocześnie nie budzi zastrzeżeń fakt przeprowadzania kontroli osobistej przez personel tej samej płci, co kontrolowany pacjent.
Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego
Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych (NIPIP), Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych (OZPIP), Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie (PTP), Polskie Towarzystwo Położnych (PTPoł) wyraziło zdecydowany sprzeciw wobec proponowanych rozwiązań, które w ocenie organizacji zawodowych mogą w sposób istotny zagrozić bezpieczeństwu pacjentów oraz pogłębić kryzys kadrowy w systemie ochrony zdrowia. Apelują także do Minister Zdrowia o wzmocnienie kontroli nad podmiotami, których jednostki właścicielskie powinny poszerzyć wiedzę o kompetencjach zawodów medycznych oraz nie dbają o bezpieczeństwo pacjentów i jakość usług.
Organizacje przygotowały wspólne stanowisko w sprawie stanowiska Zarządu Związku Województw RP z dnia 10 października 2025 roku dotyczącym inicjatywy zmiany minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych.
Pielęgniarki i położne podkreślają, że inicjatywa podjęta przez Związek Województw RP jest działaniem pozostającym w kontrze do przyjętych przez Rząd RP zobowiązań wieloletnich. – Obecne normy są integralną częścią Porozumienia zawartego w dniu 9 lipca 2018r. pomiędzy Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym Pielęgniarek i Położnych, Naczelną Izbą Pielęgniarek i Położnych oraz Ministerstwem Zdrowia i Narodowym Funduszem Zdrowia. Normy i harmonogram ich wprowadzania w różnych obszarach lecznictwa stanowi integralną część „Polityki Wieloletniej Państwa na rzecz Pielęgniarstwa i Położnictwa w Polsce” – mówi Krystyna Ptok, przewodnicząca OZZPIP.
Normy zatrudnienia pielęgniarek i położnych określone ww. aktami prawnymi mają charakter jedynie norm minimalnych, czyli najniższych jakich nie można naruszyć z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i podstawowej opieki pielęgniarskiej oraz położniczej. Nie są to normy optymalne, do których podmioty lecznicze powinny dążyć, ale poziomy graniczne, których nie można przekroczyć.
Ustalanie liczby etatów pielęgniarskich w odniesieniu do liczby łóżek (0,6 etatu w oddziałach zachowawczych i 0,7 etatu w oddziałach zabiegowych, i częściowo wyższe w Oddziałach Pediatrycznych) jest oparte na założeniu, że w rzeczywistości średnie obłożenie łóżek szpitalnych wynosi 80-85% i ma na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa pacjentów, ciągłości świadczeń oraz zabezpieczenie kadrowe w sytuacjach nagłych, niezależnie od sezonowości czy chwilowego obłożenia oddziału.
Środowisko, zwróciło uwagę, że normy te są nagminnie łamane, a ich przestrzeganie nie jest należycie kontrolowane przez instytucje za to odpowiedzialne. Wniosek o ich zmianę jest więc nietrafiony, jeśli nie zweryfikowano ich funkcjonowania w wymiarze praktycznym. Obecnie funkcjonujące rozwiązanie jest kompromisem pomiędzy kosztami a zapewnieniem bezpieczeństwa pacjentom – zauważają pielęgniarki i położne. Jak czytamy, zmniejszanie norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych mogłoby prowadzić do:
• zagrożenia dla bezpieczeństwa pacjentów, zwłaszcza w oddziałach o dużej rotacji i nagłych przyjęciach,
• niemożności zapewnienia ciągłości opieki pielęgniarskiej i położniczej oraz realizacji procedur medycznych,
• niewystarczającej liczby personelu w sytuacjach zwiększenia osób hospitalizowanych.
Pielęgniarki i położne stanowczo sprzeciwiają się wszelkim próbom zastępowania pielęgniarek opiekunami medycznymi i ratownikami medycznymi.
– Ciągle spotykam się z dyskusjami o kompetencjach pielęgniarek i położnych. Kontrowersje wynika zazwyczaj z niewystarczającej wiedzy. Nieuznawanie kompetencji, dyskusje, że wszystkie pielęgniarki i położne robią to samo, że w sumie to zastrzyki, podawanie leków to głęboko zakorzenione stereotypy. Dzisiaj kompetencyjnie pielęgniarki i położone są znacznie bardziej zaawansowane i dlatego pracujemy nad urealnieniem Zaawansowanej Praktyki Pielęgniarki. Niepokojące, że także w środowiskach, które mają wpływ na funkcjonalnie ochrony zdrowia mamy niski poziom wiedzy o kompetencjach poszczególnych zawodów medycznych – mówi Mariola Łodzińska, prezes NIPIP.
Zgodnie z art. 4 oraz art. 5 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, wykonywanie zawodu pielęgniarki i położnej polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych wymagających wiedzy i umiejętności medycznych, w tym m.in. rozpoznawaniu potrzeb zdrowotnych, planowaniu i realizacji opieki, wykonywaniu zleceń lekarskich oraz samodzielnym podejmowaniu decyzji w zakresie kompetencji zawodowych.
Natomiast:
• ratownik medyczny, zgodnie z ustawą o Państwowym Ratownictwie Medycznym, udziela świadczeń w ramach ratownictwa medycznego oraz wykonuje określone czynności głównie w stanach zagrożenia zdrowia,
• opiekun medyczny wykonuje czynności pomocnicze, wynikające z opieki nad pacjentem, w zakresie zapewnienia higieny, komfortu i podstawowego wsparcia.
Żaden z tych zawodów nie może zastępować pielęgniarki lub położnej w zakresie świadczeń medycznych, ani też nie może być wliczany do norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych.
Zastępowanie pielęgniarek i położnych osobami bez odpowiednich kompetencji zawodowych obniża jakość udzielanych świadczeń zdrowotnych i może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjentów. Pielęgniarki i położne posiadają wiedzę i umiejętności pozwalające na wczesne rozpoznanie pogarszającego się stanu zdrowia pacjenta i pilne wdrożenie właściwej interwencji.
– W przypadku położnych de facto żaden inny zawód nie ma podobnych kompetencji. Unikalne kompetencje położnych obejmują szeroki zakres działań, od prowadzenia ciąży i fizjologicznych porodów, przez opiekę nad matką i noworodkiem, po specjalistyczne badania diagnostyczne, doradztwo i edukację zdrowotną – mówi Agnieszka Bień, prezes PTPoł.
Należy jednak podkreślić, że zatrudnianie opiekunów medycznych stanowi uzupełnienie zespołu, a nie jest elementem zastępowania pielęgniarek i położnych. Propozycja zamiennego przeliczania etatów nie ma podstaw merytorycznych i prawnych.
– Badania naukowe pokazują, że z perspektywy polityki zdrowotnej i ekonomiki szpitala oszczędności uzyskane poprzez zastępowanie pielęgniarek personelem o niższych kwalifikacjach są pozorne – koszty powikłań, hospitalizacji, dłuższych pobytów oraz rotacji kadr przewyższają „zysk” księgowy – podkreśla Grażyna Wójcik, prezes PTP.
Pielęgniarki i położne zaapelowały do Ministra Zdrowia oraz podległych mu instytucji i służb o wzmocnienie nadzoru merytorycznego nad szpitalami prowadzonymi przez samorządy wojewódzkie, m.in. w zakresie przestrzegania norm zatrudnienia personelu medycznego, właściwego wykorzystywania kompetencji oraz jakości usług oferowanych przez te placówki.
Zapowiedziały także, iż zwrócą się z wnioskiem do Zarządu Związku Województw RP o wycofania swojego stanowiska z dnia 10 października 2025 r.
Załącznik: Stanowisko Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Polskiego Towarzystwa Położnych z dnia 28 października 2025r. w sprawie stanowiska Zarządu Związku Województw Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2025 roku dotyczącym inicjatywy zmiany minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych.
Z ogromną przyjemnością informujemy, że zakończono prace nad walidacją kulturową definicji Pielęgniarstwa i Pielęgniarki. Nowa definicja pielęgniarstwa i pielęgniarki została przyjęta przez przedstawicieli ponad 130 organizacji członkowskich Międzynarodowej Rady Pielęgniarek ICN podczas posiedzenia Rady ICN w czerwcu 2025 r. w Helsinkach. Cieszymy się, że możemy przekazać nowe definicje dotyczące zawodu pielęgniarki dla całej społeczności pielęgniarskiej, w tym również dla kadry dydaktyczno-naukowej i liderów pielęgniarstwa w celu wykorzystania tych dokumentów w działaniach na rzecz zawodu.
Proces walidacji został przeprowadzony w oparciu o opinie ekspertów: przedstawicieli Rady Naukowej Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego oraz Zespołu Ekspertów w dziedzinie pielęgniarstwa i położnictwa Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych: prof. dr hab. Dorota Kozieł, prof. dr hab. Agnieszka Gniadek, prof. dr hab. Maria Kózka, prof. dr hab. Beata Dobrowolska.
Eksperci dokonali analizy dwóch niezależnych tłumaczeń definicji przygotowanych przez tłumaczy przysięgłych – jedno opracowane przez Naczelną Izbę Pielęgniarek i Położnych, drugie przez Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie. Zostały one porównane z oryginalnymi wersjami przygotowanymi przez ICN (International Council of Nurses).
Ocena była prowadzona również w odniesieniu do raportu ICN wraz z opisem metodologii procesu definiowania: Renewing the Definitions of ‘Nursing’ and ‘a Nurse’ – Final Project Report, June 2025. Po przeprowadzeniu licznych konsultacji i spotkań eksperckich osiągnięto wspólną konkluzję dotyczącą zgodności opinii w zakresie walidowanych definicji.
Efektem tego procesu są przyjęte definicje, które publikujemy poniżej:
Centralne Archiwum Pielęgniarstwa Polskiego im. Barbary Purtak działające przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego i pod patronatem Warszawskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych jest uczestnikiem „Na trwałe. Projektu zabezpieczania zbiorów społecznych” organizowanego przez Centrum Archiwistyki Społecznej.
W ramach projektu odbyły się szkolenia i webinaria dotyczące archiwizacji, wizyty studyjne i konsultacja konserwatorska. Pozyskano materiały do długotrwałego przechowywania zbiorów oraz dysk zewnętrzny. Zdigitalizowano, opracowano, udostępniono, zabezpieczono cenne materiały archiwalne i udostępniono na stronie internetowej prowadzonej przez CAS zbioryspoleczne.pl:
Album z kolekcji Jadwigi Romanowskiej, trzeciej dyrektorki Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa w latach 1936-1944 w Warszawie przy ul. Koszykowej 78. Przekazany do CAPP przez rodzinę J. Romanowskiej. Album w pięknej skórzanej oprawie koloru brązowego opatrzony metalowym, ozdobnym monogramem JR, składa się ze 100 stron. Każda strona zawiera bezcenne fotografie dotyczące działalności szkoły z okresu okupacji hitlerowskiej. Znajdują się w nim również unikatowe zdjęcia Warszawy z sierpnia 1939 roku tuż przed wybuchem II wojny światowej. Fotografie opatrzone są starannym pismem kaligraficznym. Oprócz fotografii album zawiera autorskie wiersze kierowane do osób widniejących na zdjęciach oraz rymowane teksty okolicznościowe czy sytuacyjne. Są też dokumenty pisane odręcznie, karty pocztowe i kilka rysunków. Łącznie album zawiera 506 obiektów z czego 453 – fotografie, 47 – autorskie wiersze i teksty rymowane, 6 – inne (dokumenty, listy, rysunki).
Kronika Koła PTP Chorzów zawiera 63 strony. Podarowana Sekretarzowi ZG PTP Zofii Konderskiej dnia 11 marca 1960 roku. Jest to sprawozdanie z rejsu statkiem „Kiliński” z Warszawy do Gdańska zorganizowanego przez Koło PTP w Chorzowie przy współudziale Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Katowicach, w dniach 17-24 maja 1959 roku. Kronika jest swoistym dziełem ze względu na walory estetyczne – odręczne pismo kaligraficzne i rysunki. Sprawozdanie zawarte w kronice opisuje zabytki odwiedzanych miast, opowiada o emocjach i realizowanych pasjach oraz o relacjach międzyludzkich.
